• Slide image one
  • Slide image two
  • Slide image three

Nieuwsflits

Er zijn weer nieuwe club van 50 leden bekend. Nu jij nog? 

ZAC Race 4 - Op een Honda

Voor het eerst in mijn leven heb ik een Honda. Weinigen hadden dat verwacht. Ik had het nooit gedacht. Toch gedaan. En het was grotendeels goed. Na mijn toch wel onverwachtse overstap naar een andere motor wist ik voor de race dat gewend raken aan de motor het eerste doel van de dag zou worden. Ik hoopte dat ik snel genoeg gewend zou raken om wel een "normale" uitslag te kunnen rijden. Vooraf leek het er heel sterk op alsof het een zeer regenachtige dag zou worden. Ik had daarom mijn vertrouwde regenbanden om de 2e set velgen laten leggen, zodat ik ook niet nog aan een ander type band zou moeten wennen. Alleen een andere motor leek me genoeg om aan te moeten wennen. Maar hoe anders werd het weer dan het vooraf leek. Geweldig raceweer. Geen wind. Geen regen. Zon, maar toch niet te warm. Soms zit het mee!

Ik besloot om me voor de training in te schrijven in de Sportcup. Daar wordt iets minder hard gereden dan in de Racecup. Dat gaf mij de gelegenheid om aan de motor te wennen zonder hele snelle rijders in de weg te rijden. In de eerste ronde van de vrije training merk ik al dat de motor zeer hinderlijk trilt bij het aanremmen van bochten. Dat begint al goed ... De sessie toch maar doorgereden, om te wennen aan het rijgedrag en het bochtengedrag van de motor. Wat mij al snel opvalt is dat de CBR behoorlijk hard loopt. De quickshifter is ook geweldig. Nooit eerder gehad. Maar dat werkt mooi zeg. Het gas vol openhouden en opschakelen. De acceleratie is daardoor indrukwekkend! Ook de zithouding voelt vanaf het prille begin goed. Behalve het trillen is de eerste sessie goed bevallen.

De Honda heeft een balhoofdmoer in een maat die niet te vinden was op de Yamaha. Dat is ook de reden dat ik deze moer niet had gecontroleerd, ik had de juiste dop niet. Een kwartiertje rondscharrelen op de paddock leverde een passend stuk gereedschap op. En inderdaad, de balhoofdmoer zat niet vast genoeg. Dat was snel hersteld. Probleem opgelost. Met al dat getril had ik een tijd gereden die ik hier niet eens op durf te schrijven ;-) De kwalificatie zou vast beter gaan.

Nou, niet dus. In de eerste ronde van de kwalificatie merkte ik dat de voorkant nog steeds trilde bij het remmen. Minder, maar toch. Fatsoenlijk remmen was er niet bij. Toch een kromme remschijf op de motor, ik had dat door het te losse balhoofd niet gemerkt. Helaas.  Ook in deze sessie besloot ik om maar door te rijden. Stoppen zou betekenen dat ik helemaal geen kwalificatietijd kon zetten. Doorrijden zou betekenen dat het een niet zo'n beste tijd zou worden. En dat is beter dan geen tijd. In deze sessie ontdekte ik wel dat de motor vertrouwen in de bochten gaf. Lekker stabiel, fijn te sturen.

Maar goed, de tijd die ik zette in de kwalificatie leverde me een 21e plek op in de Sportcup. Bijzonder.  In de middagpauze verruilde ik de remschijven van het 2e voorwiel voor die op de motor. Een kort testritje op de paddock deed vermoeden dat het nu goed zou moeten zijn. Ik duimde ervoor.

In race 1 merkte ik het al snel. Helemaal goed. Superstrak, trillingsvrij, snel. Precies wat ik had gehoopt. En het werd een - voor mij - prachtige race. Startend vanaf plek 21 hoopte ik ver naar voren te kunnen rijden. Normaal gesproken zou dat moeten kunnen. En het kon. Een prachtige race bracht mij op plek 8 aan het einde van de race. Veel inhalen in de 10 ronden durende race. Erg leuk om te doen. Ik begon de motor nu te begrijpen. Zonder de trillingen kon ik me concentreren op het rijden en ronde na ronde ging het beter. Met een "big smile" kwam ik de pitbox weer in. Dit was mooi, dit was goed.

In race 2 mocht ik starten vanaf plek 8. Onbekendheid met de koppeling zorgde ervoor dat ik vakkundig de start verprutste. Een man of 6 minimaal schoot me voorbij op weg naar de eerste bocht. Haha, kon ik weer opnieuw beginnen. Maar het leverde weer een mooie inhaalrace op. In de eerste helft van de race haalde ik weer een boel mannen in. En in de tweede helft reed ik alleen. Ver voor me zag ik een paar rijders, maar ik wist niet hoeveel het er waren. Het leek erop dat ik die niet meer zou achterhalen. Ik concentreerde me op mooi rijden. En toen kwam toch nog de man in zicht. In de laatste ronde lukte het me om hem te pakken. Ik bleek als 4e over de finish te zijn gekomen. Mooi. Had ik mijn start maar niet verprutst, dan was het nog beter gegaan. In deze race zette ik een snelste ronde die maar 0,5 seconde boven mijn snelste tijd van dit jaar op de R1 ligt. En daar ben ik heel tevreden over. Dat biedt goede vooruitzichten. Op naar race nummer 5 op 11 augustus. Tot dan!

 De foto's staan hier en video hier