• Slide image one
  • Slide image two
  • Slide image three

Nieuwsflits

Er zijn weer nieuwe club van 50 leden bekend. Nu jij nog? 

Race 2 - Zandvoort - Storm, water en een record

Bevrijdingsdag 2015 en het was tijd om naar circuitpark Zandvoort te gaan. De weervoorspelling beloofde niet veel goeds; de week van te voren begon ik al met "duimen" om in elk geval "duidelijk" weer te hebben. Dus of helemaal droog, of helemaal nat. Geen halfslachtige half droog half nat omstandigheden dus. De nacht van 4 op 5 mei was in elk geval duidelijk, het was nat. Dat was het circuit 's ochtends ook nog, maar het regende niet. Sterker nog, het was zelfs aan de warme kant in de ochtend. En zo kwam het dat de baan zo goed als droog was tijdens de vrije training. Hier en daar waren de curbstones nog nat, maar door daar niet op te komen, was er geen probleem. Nu is Zandvoort geen circuit waar je veel over de curbstones rijdt, dus dit was geen probleem.

Zandvoort is toch echt wel wat anders dan Assen hoor. Hoogteverschillen, blinde bochten, hobbelig. Maar ook: gaaf, uitdagend en kicken. Racen op Zandvoort is hard werken. Er is weinig mogelijkheid tot het pakken van een rustmomentje. Enkel op het rechte stuk lukt dat, voor de rest van de baan ben je altijd wel ergens mee bezig. En dat is mooi hoor, begrijp me niet verkeerd. De vrije training was nodig om mezelf weer de juiste rem- en instuurpunten en rijlijnen in te prenten. Dat lukte me voor mijn gevoel best wel goed. Ik probeerde wel zo goed als dat kon om aan te pikken bij de snellere mannen. De dag ervoor had een deel van het veld al tijdens een circuitdag getraind, dus er waren er een aantal bij, die door konden gaan waar ze de dag ervoor waren gebleven. Door naar hen te kijken, kwam bij mij het goede gevoel, de rijlijnen en rempunten nog sneller weer terug. Ik sloot deze vrije training af als 12e van 35 deelnemers. Niets mis mee wat mij betreft.

 Nat in Hugenholtz

Tussen de vrije training en de kwalificatie leek er in eerste instantie dreiging op een klein regenbuitje, maar gelukkig bleek dat loos alarm. Tijdens de kwalificatie was het droog en warm. Serieus warm zelfs. Anders dan tijdens de vrije training wachtte ik met de baan op rijden totdat de grote groep vertrokken was. Waar ik in de vrije training de eerste 3 a 4 ronden in een groep had gereden, wilde ik dat nu niet. Ik was van plan om zo snel mogelijk zo hard mogelijk rond te gaan zonder al te veel rekening met andere rijders te hoeven houden. Dat lukte goed, en al snel ging ik harder en harder rond. Op een gegeven moment kwam Frank Teunissen me voorbij en ik weet dat hij sneller rond gaat op het Zandvoortse circuit. Ik besloot dus om bij hem aan te pikken voor zolang als me dat lukte. Dat hield ik 2 rondjes vol en daarna was hij te ver weg om nog echt te kunnen zien wat hij deed waardoor hij sneller ging. In die 2 ronden had ik wel voldoende bijgeleerd om mijn persoonlijk record aan te scherpen. Had ik vorig seizoen een 2:00.66 neergezet, in deze sessie lukte het me om een 1:59.88 te rijden. Heerlijk om onder de - op Zandvoort toch magische - grens van 2 minuten te rijden. Mijn dag kon al niet meer stuk en hij was nog maar op de helft.

Langzaam echter begon het erop te lijken dat de voorspelling uit zou gaan komen. Buienradar liet zien dat het rond 12.45 en rond 13.30 zwaar zou gaan regenen. Om 13.30 stond mijn eerste race gepland. Ik zorgde er dus voor dat de regenbanden op de juiste spanning stonden en het gereedschap allemaal netjes op een rijtje klaar lag zodat wisselen zo snel mogelijk zou kunnen. Precies volgens de planning begon het rond kwart voor een te regenen. Niet zomaar regen, maar onweer, bliksem, hagel en stormachtige wind deden ook allemaal mee. Wisselen dus was het devies. Mooi op tijd, zo'n 10 minuten voor de start van de race stond de Fireblade klaar op zijn regenrubber.

Race 1

Het was vorig jaar mei dat ik voor het laatst in de regen had gereden. Dat was op Spa, dat bekend staat als een circuit met veel grip bij regen. Zandvoort staat bekend als het bieden van weinig grip in de regen, dus in de opwarmronde probeerde ik zo goed als dat lukte om te testen hoeveel grip er was. Op de startgrid bleven voor mij 2 plekjes leeg, blijkbaar waren deze mannen te laat met wisselen of durfden ze het natte asfalt niet aan. Wie zal het zeggen. Mijn start was goed, ik kwam als 5e de eerste bocht uit. Nu was het zaak om zo snel mogelijk vertrouwen te krijgen op het natte asfalt. Vooraan reden 2 man, Camiel en Hugo, snel weg. De rest was iets voorzichtiger, waaronder ik. Maar gaandeweg kwam het vertrouwen. Wel ontstonden er snel ruime gaten in het veld, dus ik denk dat het voor de toeschouwers niet zo'n hele interessante race was. Voor de coureurs wel, want voor het eerst op een natte baan rijden tijdens de race zonder dat je dat in een training hebt kunnen aanvoelen is nu eenmaal spannend. Je zoekt de fijne grens die ligt op het punt tussen zo snel mogelijk rond gaan en niet onderuit gaan.  Tijdens de race waren er 2 man die me inhaalden, waardoor ik uiteindelijk als 7e over de finish kwam. Had de race een paar ronden langer geduurd dan had ik van een of twee plekjes hoger kunnen eindigen want aan het einde van de race reed ik snellere ronden dan de 2 man voor me. Maar ja, zij waren in het begin iets sneller vertrokken... Stiekem hoopte ik dat race 2 ook nat zou zijn, de uitslag was nu eenmaal goed.

Maar mijn stiekeme hoop kwam niet uit. De regen hield op. De wind stak nog meer op, tot stormachtige kracht. Daardoor werd het asfalt wel weer droog, zodat terug wisselen van de wielen weer op het programma stond. Zo blijf je ook tussen de races door lekker bezig. Voor de start van de race kwam een baancommissaris nog even waarschuwen dat de wind zo krachtig was dat we op moesten passen dat de wielen niet onder ons weggeblazen zouden worden in de bochten. Fijn, zulke bemoedigende woorden. 

Race 2

Mijn start vanaf plek 7 was ook nu weer goed. Ik zat in een lekker groepje in het begin, maar al vrij snel kwamen er een paar echt snelle (op het droge) jongens van achteruit voorbij. De volgende paar rondes zag ik de mannen voor me wegrijden en aanpikken lukte niet. In zijn tweede poging lukte het Hugo om me te passeren. Nadat Hugo me voorbij kwam, nam ik me voor om bij te blijven. Zijn snelste ronde ligt zo'n 3 seconden onder die van mij op Zandvoort, dus ik hoopte wat van hem op te steken. Het werd me duidelijk dat ik in de chicane en het Scheivlak veel op hem won en naar zijn achterwiel toe kon rijden, maar dat hij met name in het gedeelte Bos in en Bos uit veel op mij won. Doordat hij in Bos uit meer snelheid maakte, kwam hij harder het rechte stuk op en trok zodoende een gaatje. Dat bleef dan redelijk constant, tot het deel chicane - Scheivlak, want dan reed ik weer naar hem toe. Daarna kon ik bijblijven, maar niet langszij of voorbij komen. Aangekomen bij Bos in / Bos uit trok hij weer een gaatje. Dat ging alle volgende ronden zo, helaas.  In de een na laatste ronde kwam een andere rijder me op het rechte stuk op vermogen voorbij maar door later te remmen voor de Tarzanbocht bleef ik hem voor. Ik besefte nu dat ik in de laatste ronde alles op alles moest zetten om hem in de race naar de finish niet weer voorbij te zien komen op het rechte stuk. Blijkbaar had ik een gaatje gemaakt dat groot genoeg was, want op de finish hield ik een marge van 0,02 seconde op hem over. Ha. Ik werd in deze race 11e, gelijk aan mijn kwalificatie plek. Door de harde wind lagen de rondetijden wel lager, maar dat drukte de pret eigenlijk niet. In de daguitslag ben ik 8e geworden, een van mijn betere resultaten. Ik ben dus erg tevreden over deze dag.

Normaal gesproken eindigt het verslag hier, maar de terugreis was ook niet alledaags. Heerlijk om op de radio te horen dat festivals afgelast worden vanwege te harde wind als je nog vanaf de kust naar het oosten moet rijden met een grote caravan achter je auto. Met een beetje wapperende caravan zijn we uiteindelijk weer prima thuis gekomen hoor ;-) De volgende race is op 1 juni in Assen. Hoop je daar te zien.